دل آدم می گیره...

نمی دونم چی می شه گفت. فقط می تونم بگم لعنت به ما که اجازه می دیم باهامون این طوری رفتار بشه. افاضات مدیر سپاهی صدا و سیما را درباره سقوط هواپیما و کشته شدن مردم بی گناه رو بخونید: اونا شجاعانه به استقبال مرگی با شکوه رفتن. جای این که تو خونه بشین و مرگ به سراغشون بیاد.
دیروز هم در بخش بیست و سی نجف زاده با یکی از این امیرهای ارتش در این باره گفت و گو می کرد طرف قبل از هر چیز گفت این اتفاقات در تمام دنیا می افته. یکی نبود به این یارو بگه در تمام دنیا خیلی اتفاقات می افته. دموکراسی برقرار می شه. امنیت حرف اولو می زنه و جون آدما ارزش داره. دیگه این که تو اون تمام دنیا وقتی از این اتفاقا می افته مسبب اتفاق استعفا می ده.
تو خبرها اومده بود طبق قانون کشته شدگان حادثه سقوط هواپیما شهید به شمار می آن. همچنین از کشته شدگان حادثه با عنوان ققنوس های عرصه اطلاع رسانی یاد می شد.
تو این روزا بیچارگی و اوج بدبختی ما بیشتر از قبل خودشو نشون می ده. ملتو با سهل انگاری می کشن و بعدش لقب های آنچنانی بهشون می دن و بعضی ها هم منت سر کشته شدگان می ذارن که ببینید ما چه خوبیم!شهیدتون کردیم تا یه وقت مرگ تو خونه به سراغتون نیاد. حالا که آقای ضرغامی شیفته این جور مردنه بهتره خودش و بقیه همفکرهاش هم جای این که تو قصرهاشون بمیرن همین طوری کشته شن.

تو این روزا که حتی هوا برای نفس کشیدن هم نیست با دیدن این فاجعه ها دل آدم می گیره...خیلی می گیره....